Dwumiesięcznik dla chorych

Idźcie i głoście…

Autor: , opublikowano: 15.03.2017

Idźcie i głoście…

„Idźcie i głoście” – hasło duszpasterskie na rok 2017 w Kościele polskim – to zachęta, wezwanie, abyśmy jeszcze bardziej niż to dotąd miało miejsce, stawali się uczniami Chrystusa – misjonarzami. Głosili Ewangelię swoją postawą, zachowaniem, czynnym oddziaływaniem na środowiska, w których przebiega nasze życie. Hasło to wzywa nas także do „wyjścia z własnej wygody i zdobycia się na odwagę, by dotrzeć na wszystkie peryferie potrzebujące światła Ewangelii” (pap. Franciszek).

Głosić świadectwem życia

Głosić Chrystusa oznacza przede wszystkim dawać o Nim świadectwo we własnym życiu. Jest to najprostsza, a zarazem najbardziej skuteczna forma ewangelizacji. „Dzisiaj świat potrzebuje przede wszystkim wiarogodnych świadków” – powiedział św. Jan Paweł II. Świadectwo chrześcijańskie ma dwie strony, z których jedna jest istotniejsza od drugiej: słowa i uczynki. Nie może się ograniczać do słownych deklaracji, ale winno być potwierdzone czynem. Tylko wtedy jest ono autentyczne. Polega „na ukazywaniu obecności Chrystusa we własnym życiu, w pełnieniu codziennych obowiązków i w podejmowaniu konkretnych decyzji w zgodzie z Ewangelią” (św. Jan Paweł II).

Idźcie i głoście miłość Jezusowego Serca

Hasło duszpasterskie roku 2017 „Idźcie i głoście” bliskie jest Zgromadzeniu Księży Najświętszego Serca Jezusowego, które zostało założone we Francji w 1878 roku przez o. Leona Jana Dehona. Na początku swojej drogi duchowej przeżył on osobiste głębokie doświadczenie miłości Jezusa poprzez praktykowanie nabożeństwa do Jego Serca. Doświadczył wówczas prawdy, że cały świat powstał dzięki Bożej miłości i w dalszym ciągu jest nią otaczany. Pragnął, aby jego życie stanowiło odpowiedź na tę miłość. Dlatego czynił wszystko, by Serce Jezusa zakrólowało przez miłość w ludzkich duszach, w rodzinach, w Kościele i we wszystkich narodach.

Zamierzał zmieniać świat i budować tu na ziemi królestwo Serca Jezusowego. W tym celu założył nowe zgromadzenie zakonne, oddał się wychowaniu i kształceniu młodzieży, organizował kongresy dla duchowieństwa i troszczył się o ich rozwój duchowy i intelektualny, walczył o poprawę życia materialnego i moralnego robotników, wygłaszał konferencje poświęcone sprawiedliwości społecznej, podejmował duszpasterstwo wśród pracodawców.

Oprócz zaangażowania na polu społecznym poświęcał wiele sił na przygotowanie licznych książek związanych z duchowością Bożego Serca i nauką społeczną Kościoła. Wydawał też czasopismo pod znamiennym tytułem: „Królestwo Serca Jezusowego w duszach i społeczeństwach”. Pragnienie budowania na ziemi królestwa Bożego Serca rozpierało jego apostolską duszę. Chciał być misjonarzem, prorokiem, roznoszącym ogień miłości i pokoju po całym świecie. Do swoich duchowych synów powiedział: „Idźcie, dajcie poznać światu miłość Najświętszego Serca Jezusowego”.

Świadkowie miłości i słudzy pojednania

Głoszenie i dawanie świadectwa miłości wobec świata było i jest zawsze aktualne, a to próbują realizować w swym życiu i pracy przede wszystkim księża sercanie. Starają się być „prorokami miłości i sługami pojednania ludzi i świata w Chrystusie” – jak mówią ich Konstytucje. Podejmują wysiłki apostolskie w około 40 krajach, by przypominać ludziom o tej Miłości, która dla każdego jest niezawodnym znakiem nadziei i zbawienia.

Czynią to również od 1928 roku na terenie Polski. 10 marca tego roku mija 70. rocznica powołania do życia Polskiej Prowincji Księży Sercanów. Przez tyle już lat odpowiadają oni na apel swojego założyciela i głoszą miłość Serca Jezusowego, m.in. poprzez przepowiadanie słowa Bożego (misje i rekolekcje), duszpasterstwo parafialne, działalność wydawniczą, duszpasterstwo przedsiębiorców i pracodawców, wykłady na uczelniach katolickich, prowadzenie domów rekolekcyjnych, działalność ewangelizacyjną portalu i radia Profeto oraz poprzez posługę misyjną ad gentes.

Głosić miłość ludziom chorym

Sercanie podejmują działalność apostolską na różnych odcinkach Kościoła powszechnego czy lokalnego, a zwłaszcza podejmują taką, która wymaga pracy pośród najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących. Idą tam, gdzie znajdują się ludzie chorzy, biedni czy opuszczeni. Od kilkudziesięciu lat w to apostolstwo wpisują się również klerycy z Wyższego Seminarium Misyjnego Księży Sercanów w Stadnikach. Polega ono na odwiedzaniu i pomaganiu osobom samotnym i chorym z terenu Stadnik oraz przebywających w szpitalu w Myślenicach. W ramach tej posługi zrodziła się myśl powołania pisemka adresowanego do ludzi starszych i chorych. Pismo to w tym roku, w kwietniu, będzie obchodzić swoje 30. urodziny. Od 1989 roku nosi tytuł „Wstań”, a od 1990 roku ukazuje się systematycznie jako dwumiesięcznik. Z biegiem lat zyskało sobie wielkie uznanie na rynku prasy katolickiej w Polsce. Oprócz czytelników indywidualnych dociera ono także do szpitali, domów opieki społecznej, kapelanii, parafii oraz księgarń katolickich. Zanoszony jest do chorych z okazji pierwszego piątku miesiąca. Spełnia dziś ważną funkcję ewangelizacyjną: daje poznać ludziom starszym i chorym miłość Najświętszego Serca Jezusowego. Przynosi w ich środowiska słowa nadziei i wsparcia.

Idźcie i głoście…

Hasło duszpasterskie na rok 2017 w Kościele polskim „Idźcie i głoście” powinno mobilizować wszystkich ochrzczonych do apostolstwa i świadectwa. Mamy iść do naszych sióstr i braci, wszędzie tam, gdzie żyjemy i pracujemy, mamy głosić Dobrą Nowinę, mamy głosić i być świadkami Bożej miłości. Mamy budować cywilizację miłości.

 

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *