Dwumiesięcznik dla chorych

Objawy choroby nowotworowej u dzieci

Autor: , opublikowano: 18.10.2017

Objawy choroby nowotworowej u dzieci

Nowotwory są drugą po wypadkach i urazach przyczyną zgonu pacjentów pediatrycznych. Rocznie w Polsce rozpoznawanych jest około 1100-1200 nowotworów u pacjentów do 18. roku życia. Dzięki postępowi, jaki dokonał się w onkologii, wyleczalność nowotworów u dzieci sięga 80 proc. Klasyfikacja nowotworów u dzieci ma charakter histologiczny (to znaczy oparta jest na obrazie mikroskopowym komórek pobranych do badania) i różni się od klasyfikacji nowotworów u dorosłych, która jest głównie narządowa.

Wczesne rozpoznanie i diagnostyka

W przypadku nowotworów u dzieci bardzo ważne jest wczesne rozpoznanie i diagnostyka, gdyż zwiększa to szanse na wyleczenie. Wczesne rozpoznanie w dużej mierze zależy od lekarza pierwszego kontaktu i rodziny małego pacjenta, jak również od samego dziecka i tego, jakie objawy ono zgłasza. Szybki proces namnażania komórek nowotworowych sprawia, że większość nowotworów u pacjentów pediatrycznych rozpoznawanych jest w stadium III lub IV. Wczesne objawy choroby nowotworowej mogą być przeoczone lub zbagatelizowane, ponieważ często są niespecyficzne i imitują zakażenia czy infekcje, które występują bardzo często w wieku dziecięcym i które są przyczyną większości wizyt w gabinecie pediatry czy lekarza rodzinnego.

Objawy, na które należy zwrócić szczególną uwagę

Co zatem powinno wzbudzać niepokój opiekuna małego pacjenta? Na jakie objawy należy zwrócić szczególną uwagę? Kiedy udać się do lekarza? Pojawiające i utrzymujące się przez dłuższy czas osłabienie, brak apetytu, utrata masy ciała, gorączka, bladość, krwawienie, bóle brzucha, bóle kości, owrzodzenia jamy ustnej, infekcje trudne do wyleczenia, przedłużający się suchy kaszel, nocne poty to najczęstsze objawy, których wystąpienie powinno zapalić w naszej głowie „czerwoną lampkę”. Mogą one bowiem sugerować najczęściej występujący nowotwór u dzieci, czyli białaczkę.

Powiększenie węzłów chłonnych to kolejny objaw, na który należy zwrócić uwagę i obok którego nie można przejść obojętnie. Do niepokojących cech powiększonych węzłów chłonnych zaliczamy: węzły stale się powiększające, twarde, niebolesne, nieprzesuwalne. Objawem alarmowym jest również powiększenie się węzła chłonnego nadobojczykowego – objaw ten występuje najczęściej w ziarnicy złośliwej. Uwagę opiekunów i lekarza powinny zwrócić również powiększone węzły chłonne przebiegające z nocnymi potami, skokami temperatury bez towarzyszących cech infekcji.

Niepokój onkologiczny związany z możliwością wystąpienia nowotworu zlokalizowanego w ośrodkowym układzie nerwowym nasuwają narastające bóle głowy, nudności i wymioty, zwłaszcza poranne, zaburzenia równowagi, chodu, utykanie. Może dojść tez do zmiany zachowania, problemów ze snem, apatii, pogorszenia wyników w nauce.

Objawem, który powinien skłonić nas do pilnej konsultacji okulistycznej jest pojawiający się nagle zez lub biały odblask w źrenicy oka. Mogą one sugerować występowanie retinoblastomy, czyli nowotworu gałki ocznej. W tym przypadku konieczne jest badanie dna oka.

Typowymi zaś objawami nowotworów kości u dzieci są bóle kostne, nasilające się zwłaszcza nocami, niereagujące na podanie środków przeciwbólowych. Ważne jest, aby pamiętać, że miejsce wystąpienia bólu nie musi odpowiadać lokalizacji nowotworu, gdyż możemy mieć do czynienia z promieniowaniem bólu. Często w przypadku tego typu nowotworów dochodzi do obrzęku tkanek miękkich, czasem wysięku w stawie. Ograniczenie ruchomości, utykanie czy zaburzenia chodu to również objawy nowotworów kości. W przypadku mięsaka Ewinga często mamy do czynienia z tak zwaną maską zapalną, kiedy to pojawia się gorączka, w badaniach laboratoryjnych występuje podwyższenie wskaźników zapalnych OB, CRP i leukocytozy, a po włączeniu antybiotyku następuje częściowa lub całkowita poprawa. Zaniepokoić powinny również złamania patologiczne kości występujące u dzieci, czy to w obrębie kości udowej, czy kości miednicy.

Dlaczego to mnie spotkało?

Choroba w rodzinie to zawsze sytuacja stresowa, która wpływa na nasze codzienne życie. Z chorobą nowotworową młodego pacjenta wiążą się zaburzenia funkcjonowania całej rodziny: zmiana lub wycofanie z aktywności zawodowej, eliminacja z życia społecznego. Często pojawiają się stany depresyjne zarówno u pacjenta, jak i jego opiekunów, związane z pytaniem, które po ludzku zawsze pozostaje bez odpowiedzi: „Dlaczego to mnie spotkało? Dlaczego to dotyka mojego syna czy córkę?”. Patrząc na nasze życie tylko przez pryzmat ziemskiej egzystencji, nie znajdziemy na te pytania odpowiedzi. Jednak gdy spojrzymy na nasze życie jak na wędrówkę do Raju i przekroczymy granicę tego świata, dostrzeżemy w tym, co nas i naszych bliskich spotyka wyraz ojcowskiej troski Boga o naszą nieśmiertelną duszę, który wszelkimi sposobami walczy i dopomaga nam w osiągnięciu celu naszej wiary. Potwierdzenie tego znajdujemy w Pierwszym Liście św. Piotra: „Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu (…). Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz” (7-9).

Nie jest prosto pisać o chorobie, a tym bardziej patrzeć na cierpienie ukochanego dziecka. Poruszając temat chorób onkologicznych pacjentów pediatrycznych, nie sposób nie wskazać na wzór miłości macierzyńskiej – na Maryję – moją i twoją Matkę, czytelniku, która trzymała w swych ramionach martwe ciało swojego Syna, aby twoja i moja dusza mogła żyć wiecznie! Na chwile trudności i cierpień sam Jezus zostawia nam słowa pocieszenia i obietnicy, które skierował do współczesnej polskiej mistyczki Alicji Lenczewskiej: „Nie jesteś sama. Nie pozostaniesz na krzyżu boleści. Zejdziesz z niego odrodzona i święta. W ramionach Matki znajdziesz pokój Mój i Miłość Moją”.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *