Dwumiesięcznik dla chorych

Przygotować się na chorobę?

Autor: , opublikowano: 25.04.2015

Przygotować się na chorobę?

„Im dłużej żyję, tym gorzej się czuję, mam więcej dolegliwości, lekarz diagnozuje nową chorobę, zażywam więcej leków”. Pewnie wielu naszych czytelników mogłoby potwierdzić przynajmniej jedno z powyższych stwierdzeń. Dlaczego tak się dzieje? Czy da się uniknąć chorób w podeszłym wieku? Jak sobie radzić, gdy przyjdzie choroba?

Długość życia

Z każdym rokiem wzrasta długość życia Polaków. Według danych GUS za 2013 rok, średnia długość życia mężczyzn w Polsce wynosiła 73 lata, a kobiet – 81 lat. Najdłużej żyją mężczyźni w województwach małopolskim i podkarpackim (średnio 74,8 lata), a najkrócej w województwie łódzkim (średnio 70,7 lat). Kobiety nadal żyją dłużej niż mężczyźni, jednak porównując dane z lat poprzednich, wciąż obserwuje się zmniejszający się dystans. Najdłużej żyją kobiety w województwie podkarpackim (średnio 82,4 lata), a najkrócej w województwach: lubuskim, łódzkim i śląskim (średnio 80,1 lat).

Wraz z wydłużającą się długością życia zwiększa się liczba dolegliwości i chorób w populacji. Wzrastająca częstość chorób nie wynika jednak tylko z przedłużającej się długości życia, ale jest także związana z jego intensywnością, większym zanieczyszczeniem środowiska, narażeniem zarówno zawodowym, jak i środowiskowym na niektóre wcześniej nieznane lub niewykorzystywane na taką skalę substancje chemiczne.

Choroby osób starszych

Wśród chorób występujących u osób starszych najczęściej wymienia się chorobę Alzheimera, chorobę Parkinsona, demencję, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, depresję, chorobę niedokrwienną serca, udary, osteoporozę, choroby zwyrodnieniowe kości i stawów, częstsze złamania kości. Starsi pacjenci często skarżą się na zaburzenia pamięci, pogorszenie wzroku, problemy ze słuchem, zaburzenia mowy, spowolnienie ruchowe, trudności w poruszaniu się czy kłopoty ze snem.

Jak się do tego przygotować?

Wyżej wymienionych chorób nie można zaszufladkować jako tych, które pojawiają się w wieku starszym i nie dotyczą innej grupy społecznej. Często jednak u osób powyżej 60. roku życia może dojść do zaostrzenia leczonej już choroby, nałożenia się innego (nowego) schorzenia, co może pogorszyć samopoczucie czy spowodować utratę chęci życia.

Dieta

Nie ma jednej recepty, która pozwala się przygotować na choroby występujące na starość. Należy jednak zauważyć, że pewnym schorzeniom, jak np. nadciśnienie, cukrzyca, choroba niedokrwienna serca czy osteoporoza, można zapobiec czy złagodzić ich przebieg dzięki stosowaniu już od wczesnych lat życia odpowiedniej diety i zdrowego trybu życia. Warto urozmaicać dietę, zjadać 3-5 porcji warzyw i owoców dziennie, spożywać chude mięso, ryby, ciemne pieczywo, nabiał, zupy. Należy natomiast ograniczyć, a najlepiej wyeliminować tzw. zasmażki, tłuste mięso, a po słodycze sięgać jak najrzadziej. Wskazanie „od najmłodszych lat” nie oznacza, że takiej diety nie można zacząć w 60. czy 70. roku życia. Wprawdzie nie cofniemy powstałych w naczyniach krwionośnych czy narządach zmian, ale nie będą powstawać nowe, co daje szansę wydłużenia życia.

Ruch

Ważna jest także aktywność fizyczna. Jazda na rowerze, bieganie, pływanie, jazda na nartach czy łyżwach, zabawy na świeżym powietrzu (także w zimie) – w młodszym wieku, a dla trochę starszych – spacery, praca w ogrodzie, zabawa z wnukami. Bardzo istotne jest, żeby dzieci zarówno w szkole podstawowej, jak i w kolejnych latach nauki uczestniczyły w zajęciach z wychowania fizycznego (WF). Pomimo że ich jakość często odbiega od oczekiwań, jest to zwykle jedyna forma aktywności fizycznej dziecka w tygodniu. Jako rodzice i dziadkowie nie prośmy lekarzy o wypisywanie zwolnień z WF-u ani sami ich nie wypisujmy. Aktywność fizyczna jest wskazana w każdym wieku. Warto dodać, że często u osób, dla których sport zawsze był przyjacielem, obserwuje się lepszą kondycję i większą sprawność w starszym wieku. Ponadto aktywność fizyczna wpływa na uwalnianie endorfin, tzw. hormonów szczęścia, które poprawiają samopoczucie, wywołują zadowolenie i chęć do życia.

Aktywność umysłu

Od najmłodszych lat nabywamy nową wiedzę, zdolności i umiejętności, jednak w wieku starszym procesy te mogą zostać spowolnione. Powinniśmy pamiętać, że czytanie, rozwiązywanie krzyżówek czy zagadek, nauka języków obcych pozwalają zachować sprawność umysłu przez dłuższy czas. U osób, które gimnastykują swoje ciało i umysł, rzadziej obserwujemy depresje, demencję, zaburzenia sprawności ruchowej, a niektórzy badacze postawili tezę, że u takich osób rzadziej rozwija się choroba Alzheimera.

Zaburzenia zmysłów

Osoby starsze mogą mieć problem ze wzrokiem, słuchem, jak również ze swobodą poruszania się. Jeśli powyższe zaburzenia są jedynie wynikiem postępującego wieku, warto rozważyć najprostsze rozwiązania, takie jak aparat słuchowy, korekcja wzroku za pomocą okularów czy codzienne spacery z wykorzystaniem laski lub balkonika. Czasem dla poprawy ostrości widzenia może być konieczne zastosowanie operacji – wskazania zawsze ustala lekarz specjalista.

Etapem ludzkiego życia jest proces starzenia się, a następnie okres starości. Jak podkreślałam na początku, nie ma rewelacyjnej metody, która przygotowałaby nas na starość i choroby z nią związane. Mam jednak nadzieję, że moje wskazówki pomogą przeżywać ten etap życia z radością. Należy pamiętać, że codzienne problemy i dolegliwości nie mogą nam przysłonić szczęścia, które przeżywamy, rodzinnych radości, miłych chwil spędzonych z wnukami.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *