Dwumiesięcznik dla chorych

Zastanów się, komu pomagasz?

Autor: , opublikowano: 14.01.2019

Zastanów się, komu pomagasz?

Kościół jest bogaty. Ale o jego bogactwie nie świadczy stan posiadania. Tym, co ma on najcenniejszego, jest bogactwo miłości Bożej udzielonej każdemu człowiekowi. W konkrecie możemy zobaczyć tę majętność, gdy widzimy ludzi pragnących dzielić się tym, kim są i co dzięki temu mogą ofiarować.

Nie każdy sposób dawania czegoś innym jest jednocześnie pomocą. Wiemy, że człowiekowi niesłyszącemu nie wręczymy odtwarzacza muzyki, a alkoholikowi nie będziemy proponować napojów wyskokowych. Właściwa pomoc to angażowanie umysłu i serca. Zarówno w czasach, gdy żył o. Leon Dehon, jak i współcześnie działający księża sercanie zwracają uwagę na skuteczność pomagania. Metoda polega na dobrej ocenie sytuacji, właściwym doborze środków pomocy i dotarcie do właściwych odbiorców.

Od kilku lat rozpowszechnia się zaangażowanie ludzi młodych mające wpływ na ich rozwój osobowy i duchowy. Mam na myśli wolontariat misyjny, który dla wielu ludzi stał się okazją do głębszego poznania siebie oraz otwierania się na rzeczywistość relacji międzyludzkich. Najpopularniejszym w Polsce jest wolontariat salezjański, dzięki któremu wielu młodych ludzi doświadczyło nie tylko powszechności Kościoła katolickiego, ale również życia w różnych kontekstach kulturowych, etnicznych czy religijnych.

Księża sercanie od niedawna próbują angażować się w tego typu drogę współpracy między ośrodkami misyjnymi a ludźmi chętnymi podjąć się wolontariatu. Pod nazwą „Missio Cordis” funkcjonuje droga osobistej i wspólnotowej formacji misyjnej. Punktem wyjścia jest uczestnictwo w rekolekcjach o nazwie: „Chrześcijańska Szkoła Życia i Ewangelizacji św. Maryi z Nazaretu, Matki Kościoła”. Kolejnym elementem przygotowań do projektów wolontariatu jest zbieranie różnego rodzaju materiałów recyklingowych organizowane przy parafiach. Natomiast odbywające się cyklicznie spotkania formacyjne mają budować jedność i ducha wspólnotowości przyszłych wolontariuszy.

„Za nami dwa wyjazdy na wolontariat zagraniczny” – jednego roku Albania, kolejnego Nadniestrze – dla Natalii Paszko i Damiana Szczypczyka było to realne uczestnictwo w życiu Kościoła na terenie krajów Europy Wschodniej. „Choć straszna bieda, to ludzie dzielą się tym, co mają” – wspomina Natalia. „Dla nas, obcych, ludzie stawali się niesamowicie gościnni” – dodaje Damian. To, co najbardziej zachwyca w czasie tych wyjazdów, to klimat obdarowywania się nawzajem.

Codzienne zajęcia wolontariuszy zaczynają się od udziału w życiu religijnym, ale na nim się nie kończą. Oboje opowiadają: „W Naddniestrzu pracowaliśmy na terenie parafii – kosiliśmy trawę, malowaliśmy plac zabaw dla dzieci. Uczestniczyliśmy także w życiu społecznym – rozpoczęcie roku szkolnego, odwiedziny chorych, prowadzenie zajęć z języka angielskiego dla dzieci. Natomiast podczas pobytu w Albanii zajmowaliśmy się głównie prowadzeniem półkolonii, w których brały udział dzieci i młodzież z parafii w Szkodrze. Po zajęciach był także czas na wizyty w ubogich rodzinach”.

Czy młodemu człowiekowi warto proponować wolontariat? Czego wolontariusz może się spodziewać? Na te pytania nie jest trudno odpowiedzieć – Natalia twierdzi, że w czasie wakacji zamiast na plażę jedzie się na wieś i pomaga. Liczy się człowiek i jego otwarte serce. Jeśli ktoś ma pragnienie zobaczyć inny kawałek świata, jest na to sposób – dla Damiana pobyt na zagranicznym wolontariacie dał mu chęć do działania w codziennym życiu. Kontynuuje pomaganie przez różne akcje w ciągu roku. W ostatnim czasie udało się wypracować wspólny projekt pod nazwą „Studia od serca” zrealizowany na potrzeby ubogiej młodzieży z Naddniestrza.

Pomoc tak, ale mądra. Każdy, kto doczytał artykuł do końca, niech postawi sobie pytanie: „Komu pomagam?”.

 

 

Msza Święta w intencji członków Duchowego Patronatu Misyjnego zostanie odprawiona

16 grudnia 2018 roku oraz 20 stycznia 2019 roku

Papieskie Intencje Misyjne na miesiąc:

grudzień 2018 roku

Aby osoby zaangażowane w posługę przekazu wiary potrafiły znaleźć język właściwy dla dzisiejszych czasów, w dialogu z kulturami.

styczeń 2019 roku

Za młodzież, szczególnie z Ameryki Łacińskiej, aby za przykładem Maryi odpowiedziała na wezwanie Pana do przekazywania światu radości Ewangelii.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *